,,Urszula" to trzeci i ostatni tom z serii ,,Matki i córki" autorstwa Izabeli M. Krasińskiej.
W tej części poznajemy Ulę, córkę Wandy i Szczepana. Śledzimy jej losy od dzieciństwa do dorosłości, jednakże te dwa okresy są tu ze sobą przeplatane, zamiast opisywane chronologicznie jak to było w przypadku ,,Anieli" czy ,,Wandy". Ten sposób prowadzenia fabuły z początku trochę mnie zaskoczył, ale szybko stwierdziłam, że dla Urszuli była to najlepsza metoda na opowiedzenie jej historii.
Ula wychowywała się w domu, w którym brakowało miłości, troski czy szacunku. Jej ojciec był alkoholikiem, a dziewczyna od najmłodszych lat musiała wysłuchiwać krzyków, wyzwisk czy być świadkiem przemocy. Żyła w ciągłym strachu, żywiąc do ojca jedynie negatywne uczucia i w świadomości, że sama nie jest kochana przez rodziców. To wszystko ukształtowało ją na kobietę cierpiącą na syndrom DDA (Dorosłe Dziecko Alkoholika), niepewną siebie, lękliwą, z nieustającym chaosem w głowie i duszy. Widząc to, co każdego dnia działo się w jej domu rodzinnym, postanowiła nigdy nie wychodzić za mąż. Miała głęboki uraz do mężczyzn, gdzie każdego postrzegała jako człowieka, który myśli tylko o jednym i prędzej czy później będzie dążył do zniszczenia życia i psychiki swojej kobiecie. Jednak z czasem na jej drodze przypadkiem pojawił się Szymon, ukazując zupełnie inną wersję mężczyzny. Tylko czy Ula będzie w stanie uwierzyć, że na tym świecie mogą istnieć jeszcze przyzwoici mężczyźni?
Choć cała seria jest niezwykle emocjonalna, mam wrażenie, że ,,Urszula" dotknęła mnie najmocniej z całej trójki. Książka jest przesiąknięta wydarzeniami, które mogą wstrząsnąć czytelnikami, zwłaszcza tymi, którzy doświadczyli czegoś podobnego do głównej bohaterki. Czytając o rzeczach, które przydarzyły się Uli i sposobie, w jaki odbiły się one na jej psychice, czytelnik odczuwa ból, złość, niezgodę, a jednocześnie bezsilność. Przerażają myśli, że takie rzeczy się działy i dzieją cały czas. Czy kiedykolwiek przyjdzie ich kres?
Myślę, że każdego, kto choć w niewielkim stopniu będzie utożsamiał się z Ulą, ta książka zaboli, być może rozerwie dawne blizny. Jednak myślę też, że po tym bólu przyjdzie oczyszczenie, ukojenie, świadomość, że nie jest się w tym samym i że dla każdego widnieje szansa, by zacząć wychodzić na prostą.
Po otwartych, dość smutnych zakończeniach ,,Anieli" i ,,Wandy", zastanawiałam się, w jaki sposób zakończy się historia ,,Urszuli". Nie chciałam, by kończyła się w podobny sposób. Nie chciałam, by pozostawiała czytelników z takim smutkiem. Po jej lekturze stwierdzam, że moim zdaniem Autorka zafundowała tej serii najlepsze z możliwych zakończeń. Historia Uli nie kończy się dramatycznie, ale nie kończy się też cukierkowo. Kończy się w taki sposób, który mnie usatysfakcjonował i wydaje mi się, że w podobny sposób zadowoli pozostałych czytelników.
Po Anieli i Wandzie, które często mnie irytowały oraz złościły wyborami mężczyzn, Ula okazała się kobietą, która nie zamierzała pozwalać sobą pomiatać, która rzeczywiście chciała coś zmienić i zacząć żyć inaczej. To mi się w niej podobało i między innymi to sprawiło, że polubiłam ją najbardziej ze wszystkich tytułowych bohaterek tej serii.
Choć po odłożeniu tej książki byłam zadowolona ze sposobu, w jaki się ona zakończyła, odczułam też smutek, że to już koniec serii. Mimo że opowiadała ona o trudnych, przykrych, czasami dołujących tematach, mimo że jej bohaterki często irytowały, to jednak miałam pragnienie dalszego poznawania ich losów.
Niewątpliwie czas spędzony z ,,Anielą", ,,Wandą" oraz ,,Urszulą" był udany, dostarczył mi mnóstwa emocji, wrażeń, refleksji i pozostawił potrzebę, by jeszcze nie raz do tej serii powrócić i polecać ją innym. Bardzo się cieszę, że mogłam poznać tę sagę i że te trzy piękne okładkowo, jak i wewnątrz książki mogą stać teraz na mojej półce, przypominając o emocjonujących chwilach, jakie z nimi przeżyłam.
Polecam tę serię każdemu, kto ma ma nią ochotę i każdemu, kto się nad nią waha. Warto! Po stokroć warto! Gwarantuję, że długo nie zapomnicie losów bohaterek i wrażeń, jakie Wam zapewniły.


Komentarze
Prześlij komentarz