Przejdź do głównej zawartości

,,Postscriptum'' - Piotr Pietrzak - RECENZJA


,,Jest taki moment. Sobotni poranek. Cisza, spokój, kompletny relaks. Budzisz się obok osoby, którą kochasz. Nie jest w tej chwili najbardziej atrakcyjna, choć ja uwielbiam tę słodką naturalność, rozwichrzone włosy i zaspane oczy […].

I wtedy przychodzi ten moment. Patrzycie na jej śpiącą twarz, a ona powoli otwiera oczy. Delikatnie uśmiecha się na wasz widok. Nie mówicie nic, bo słowa nie są potrzebne. W ciszy obserwujcie się i czujecie, że to może trwać. Ale nagle ona mruży oczy i mówi: ,,Kocham cię’’.


,,Postscriptum’’ to kontynuacja ,,Nic więcej’’ Piotra Pietrzaka od wydawnictwa Videograf S.A.

W pierwszym tomie poznaliśmy Piotra, młodego miłośnika sztuki, który chciał korzystać z życia, zaznawać przygód i tego, co mu ono oferowało. Kiedy na jego drodze pojawiła się Agnieszka, Piotr był przekonany, że właśnie poznał tę jedyną. Jednakże wskutek pewnych wydarzeń, relacja tych dwojga nagle i znacząco została zachwiana.

,,Nic więcej’’ zakończyło się w sposób otwarty, dlatego byłam ciekawa tego, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. ,,Postscriptum’’ nie jest do końca kontynuacją ,,Nic więcej’’, ale dopełnieniem tamtej historii. Autor serwuje nam retrospekcję, dzięki której cofamy się do przeszłości, poznajemy niełatwe dzieciństwo głównego bohatera i to, jak ono go kształtowało. Uważam, że ten sposób poprowadzenia fabuły był naprawdę ciekawy, a czytelnik dostał wyraźniejszy obraz postaci Piotra. Dowiadujemy się także, jak toczyły się losy głównego bohatera tuż po rozstaniu z ukochaną osobą, jak próbował stawać na nogi, by po chwili znów boleśnie zderzyć się z ziemią.

To powieść o życiu, o zwykłych ludziach, o przeszłości, która tak często powraca, o potrzebie kochania i bycia kochanym, o problemach, sukcesach i porażkach, radościach i smutkach.

Trudno opowiedzieć o fabule ,,Postscriptum’’ nie zdradzając za wiele i nie spojlerując przypadkiem czegoś tym czytelnikom, którzy jeszcze nie spotkali się z tą serią. Dlatego przejdę do kwestii tego, jakie wrażenia wywarła na mnie owa książka.

Na wstępie chciałabym zaznaczyć, że drugi tom spodobał mi się bardziej niż pierwszy. W ,,Nic więcej’’ przeszkadzała mi zbyt duża ilość intymnych scen i to, że większość z nich została opisana w sposób bardzo dosadny, szczegółowy, czasami wręcz wulgarny. Poza tym sama postać Małgorzaty nieustannie mnie drażniła, przez co nie miałam zbyt dużej przyjemności z czytania tamtej książki.

W ,,Postscriptum’’ było pod tym względem nieco lepiej. Małgorzata pojawiała się tylko we wspomnieniach bohaterów, a ilość intymnych scen była znacznie mniejsza i znacznie bardziej wyważona. Niemniej pojawiały się i takie fragmenty, obok których nie byłam w stanie przejść obojętnie. Używki, narkotyki, hedonistyczne podejście bohaterów do życia, uwodzenie bez opamiętania i liczne romanse, w które wdawał się główny bohater – tego wciąż tutaj nie brakowało. Wisienką na torcie okazał się jednak przyjaciel głównego bohatera, Roberto, który chcąc zaznać ostatnich chwil wolności przed swoim ożenkiem, postanowił uwodzić inne kobiety. Być może dla niektórych jest to w porządku, lecz dla mnie niekoniecznie.

Pojawiło się tutaj parę scen, które nie wnosiły zbyt wiele do fabuły, ale jest to seria debiutancka, więc na ten aspekt akurat przymknęłabym oko.

Te kwestie zadziałały u mnie na minus, natomiast co do zalet: Nie sposób nie wspomnieć tu o Babci, która była bardzo dobrze wykreowaną postacią i przy tym tak cudowną, że chyba każdy czytelnik pragnąłby poznać ją osobiście. Dużą sympatią obdarzyłam także Daro, którego charakter, podejście do życia i sposób wysławiania się, niejednokrotnie zwalały mnie z nóg. W ogólnym rozrachunku stwierdzam, że jest to naprawdę dobrze napisana książka, która może trafić do wielu czytelników.

Jeżeli jeszcze nie czytaliście tej serii, a macie taki zamiar, sięgnijcie najpierw po ,,Nic więcej’’, a dopiero potem po ,,Postscriptum’’. Być może odnaleźlibyście się w drugim tomie, nie znając pierwszego, ale poznanie drogi bohaterów w odpowiedniej kolejności da wam lepszy, klarowniejszy obraz całej historii.

Bez wątpienia ,,Postscriptum’’ jest książką, która może wywołać w czytelniku ogrom emocji, zarówno tych pozytywnych, jak i negatywnych. Bohaterów można albo lubić, albo nie, ale każdy z nich jest dobrze wykreowany, charakterystyczny i realny. Sama powieść skłania do przemyśleń i pozostaje w głowie czytelnika na długi czas.

,,Nic więcej’’ i ,,Postscriptum’’ to pozycje idealne dla tych, którzy szukają emocjonalnych lektur, które nikogo nie pozostawią obojętnym.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Videograf.

 

INFORMACJE O KSIĄŻCE:

TYTUŁ: Postscriptum

SERIA: Nic więcej (tom 2)

AUTOR: Piotr Pietrzak

WYDAWNICTWO: Videograf S.A.

GATUNEK: Literatura obyczajowa, romans

LICZBA STRON: 472

OPRAWA: Miękka

DATA WYDANIA: 02/03/2021

MOJA OCENA: 6/10

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

,,Miłość i nienawiść'' - Monika Rebizant-Siwiło

 ,,Miłość i nienawiść'' autorstwa Moniki Rebizant-Siwiło jest pierwszym tomem sagi ,,Kobiety z Uroczyska'' opisującym dzieje rodu wiedźm z Wrzosowisk. Wiedźmy to kobiety, które potrafią kochać równie mocno jak nienawidzić. Do czego mogą być zdolne w przypływie gniewu? Czy raz rzuconą klątwę uda się zwalczyć? I jakie znaczenie mają sny młodego kleryka, w których nawiedza go pewna piękna, nieznajoma kobieta? Przyznam, że podeszłam do tej powieści z niepewnością, gdyż jak dotąd książki o wiedźmach nie były tym typem literatury, po który bym sięgała. Miałam pewne obawy dotyczące tego, czy zdołam się w niej odnaleźć, szczególnie że jest to dość obszerna lektura. P oczątkowo rzeczywiście potrzebowałam trochę czasu, aby się w tę historię wciągnąć i zrozumieć powiązania między bohaterami, jednak czym dłużej ją czytałam, tym było lepiej. ,,Miłość i nienawiść'' - ten niepozorny, niewiele zdradzający tytuł przedstawia wielowątkową historię, którą odkrywa się powoli, wspóln...

''Noc komety'' - Ewelina Matuszkiewicz - RECENZJA

  Czy istnieje uniwersalna recepta na udany związek? Czy warto wszystko poświęcić dla rodziny? Czy realizację marzeń można odłożyć na później? W grudniowe popołudnie zdesperowana kobieta porzuca dotychczasowe życie, aby odnaleźć męża, który kilka lat wcześniej wyemigrował w poszukiwaniu lepszej pracy. Jej decyzja budzi wiele emocji wśród mieszkańców miasteczka, a skromny pawilon, w którym prowadziła drogerię, czeka na nowego najemcę. Wśród chętnych jest Ewa, która realizuje się zawodowo, a dzięki wsparciu męża, Adama, nawet po urodzeniu bliźniaków nie zwolniła tempa. Teraz ma apetyt na kolejny krok, tylko czy jej ambitne plany idą w parze z pragnieniami męża? Pawilonem interesuje się również tęskniąca za dorosłymi dziećmi Agata, żona burmistrza Kozienic, która na co dzień zajmuje się domem, matką i schorowanym psem. Pawilon przypomina Agacie o marzeniu sprzed lat, które być może teraz mogłaby spełnić. Zbliża się pierwsza rocznica ślubu Mai i Krzysztofa, a do ich domu nieoczekiwanie...

Trzy kroki do dobrego związku - Mira Kirshenbaum

Kto z nas nie pragnie bycia w dobrym, szczęśliwym związku? Pragniemy drugiej osoby u boku, poczucia, że jesteśmy dla kogoś ważni, że jest ktoś, kto zawsze chętnie nas wysłucha. I pragniemy miłości. Dlaczego więc związki tak często stają się źródłem cierpienia? Skąd biorą się kłótnie, różne, czasami zupełnie niepotrzebne spory? Co, gdy zamiast się zbliżać, mamy wrażenie, że coraz bardziej się od siebie oddalamy? Na powyższe pytania nie ma jednej, stałej odpowiedzi. Podobnie jak nie ma złotego sposobu, dzięki któremu czarne chmury mogłyby raz na zawsze zniknąć znad każdego związku. Są jednak metody, które mogą pomóc w budowaniu dobrej, zdrowej relacji. Relacji, w której obie strony będą czuły się tak, jak tego potrzebują. Mira Kirshenbaum jest terapeutką rodzin i autorką książki "Trzy kroki do dobrego związku. Jak stać się parą, którą zawsze chcieliście być". W swoim poradniku porusza wiele istotnych i ciekawych kwestii, które mogą dać do myślenia oraz sprawić, że być może n...